شکار عمدتا توسط قانون ایالتی تنظیم می شود؛ مقررات اضافی از طریق قانون محیط زیست ایالات متحده در مورد پرندگان مهاجر و گونه های خطرناک اعمال می شود. مقررات به طور گسترده ای از دولت به دولت و حوزه ها، دوره های زمانی، تکنیک ها و روش هایی که توسط حیوانات بازی های خاص می تواند شکار شود، حاکم باشد. بعضی از کشورها تمایز بین گونه های حفاظت شده و گونه های محافظت نشده (اغلب حشرات وحشی یا وارنیت هایی که هیچ مقررات شکارتی وجود ندارد) ایجاد می کنند. شکارچیان گونه های حفاظت شده مجوز شکار در همه ایالت ها را می طلبند، و برای این که گنجاندن یک دوره ایمنی شکار، یک پیش نیاز است.
تیراندازی کردن
استفاده از تفنگ در شکار به طور معمول توسط دسته بازی، منطقه در داخل دولت و دوره زمانی تنظیم می شود. مقررات شکار بزرگ بازی اغلب حداقل انرژی کالیبر یا خلط برای اسلحه را مشخص می کنند. استفاده از تفنگ ها به دلایل ایمنی در مناطقی با تراکم جمعیت بالا یا تسکین توپوگرافی محدود ممنوع است. مقررات همچنین ممنوعیت استفاده از سرب در مهمات را به دلیل نگرانی های زیست محیطی محدود می کند. فصول خاصی برای شکار شکار و یا اسلحه های سیاه پودر پوسته اغلب برای محدود کردن رقابت با شکارچیان با استفاده از سلاح های موثر تر ایجاد می شود.
شکار در ایالات متحده با هیچ کلاس یا فرهنگ خاصی مرتبط نیست یک نظرسنجی در سال 2006 نشان داد هفتاد و هشت درصد از آمریکایی ها از شکار قانونی حمایت می کنند، اگرچه تعداد کمی از آمریکایی ها به دنبال شکار هستند. در آغاز قرن بیست و یکم، فقط شش درصد از آمریکایی ها شکار کردند. جنوب کشورهایی که در امتداد دره ساحلی شرقی شکار کردند، به میزان پنج درصد، اندکی کمتر از میانگین ملی بود و در حالی که شکار در سایر نقاط جنوب در 9 درصد شایع بود، این نرخ ها از کشورهای دیلن بالاتر نبود، در حالی که دوازده درصد Midwesterners شکار کرد. شکار در مناطق دیگر کشور زیر سطح ملی کاهش یافت. به طور کلی، در دوره 1996-2006، تعداد شکارچیان بالای شانزده ساله به میزان 10 درصد کاهش یافته است، که به علت تعدادی از عوامل از جمله از دست دادن زیستگاه و تغییر در عادات تفریحی است.
مقررات
مقررات شکار در ایالات متحده از قرن نوزدهم است. برخی از شکارچیان مدرن خود را به عنوان محافظان و ورزشکاران در حالت Theodore Roosevelt و Boone and Crocket Club می بینند. باشگاه های شکار محلی و سازمان های ملی آموزش های شکارچی را ارائه می دهند و با حمایت از خرید زمین برای استفاده از شکار آینده، به حفاظت از آینده ورزش کمک می کنند. برخی از گروه ها علاقه خاصی به شکار دارند، مانند Ducks Unlimited، Pheasants Forever یا بنیاد Delta Waterfowl. بسیاری از گروه های شکار نیز در لابی دولت فدرال و دولت ایالتی شرکت می کنند.
هر سال تقریبا 200 میلیون دلار در مالیات مالیات مستقیم فدرال شکارچیان به ادارات دولتی برای حمایت از برنامه های مدیریت حیات وحش، خرید زمین هایی که به شکارچیان باز می شود، و کلاس های آموزشی و ایمنی شکارچیان، توزیع می شود. از سال 1934، فروش اردک فدرال اردک، خرید مورد نیاز برای شکارچیان پرندگان آبزی پروری بیش از شانزده ساله، بیش از 700 میلیون دلار برای کمک به خرید بیش از 5،200،000 هکتار (8،100 کیلومتر مربع، 21000 کیلومتر مربع) زیستگاه برای سیستم ملی پناهگاه حیات وحش اراضی که پرندگان آبزی و بسیاری دیگر از گونه های حیات وحش را پشتیبانی می کنند و اغلب برای شکار باز هستند. ایالت ها همچنین از مجوز های شکار مجبور به جمع آوری پول می شوند تا به عنوان مدیران امور مربوط به مدیریت کمک کنند . یک وظیفه اصلی رنجرزهای پارک فدرال و ایالت ها و نگهبانان بازی، اجرای قوانین و مقررات مرتبط با شکار، از جمله حفاظت از گونه ها، فصل شکار و ممنوعیت شکار است.
این Coypu به عنوان آفات در لوئیزیانا شکار می شود.
شکار Varmint یک عبارت آمریکایی برای کشتار انتخابی از حیوانات غیر بازی دیده می شود به عنوان آفات. در حالی که همیشه یک شکل کارآمد از کنترل آفات نیست، شکار غرق می شود کنترل انتخابی آفات در حالی که ارائه تفریح و بسیار کمتر تنظیم شده است. گونه های Varmint اغلب مسئول اثرات مضر بر محصولات زراعی، دامداری، محوطه سازی، زیرساخت ها و حیوانات خانگی است. بعضی از حیوانات مانند خرگوش و یا سنجاب های وحشی ممکن است برای خز یا گوشت استفاده شوند اما اغلب از لاشه استفاده نمی شود. کدام گونه از وارنیت ها بستگی به شرایط و منطقه دارد. وارنیت های رایج ممکن است شامل جوندگان مختلف، کویوت، کلاغ، روباه، گربه های جنگل و پرندگان خرگوش باشد. بعضی از حیوانات که بعدها درختان خرما یافت می شوند، اکنون محافظت می شوند، مانند گرگ ها. در ایالت ایالات متحده آمریکا لوئیزیانا، یک جوندگان غیر بومی، کویپ، به اکوسیستم محلی بسیار مخرب است که دولت برنامه ای برای کمک به کنترل جمعیت را آغاز کرده است.
شکارچیان با یک خرس سیاه آمریکایی در کوه های Smoky بزرگ.
اصول تعقیب منصفانه بیش از صد سال به عنوان بخشی از سنت شکار آمریكا بوده است. نقش محافظ شکارچی، که توسط تئودور روزولت محبوبیت یافته است و با تشکیل روزولت از باشگاه بوئن و کراکت، همچنان در توسعه سنت پیروزی مدرن منصفانه نقش مهمی ایفا کرده است.
فراتر از تعقیب عادلانه: اخلاق و سنت شکار ، یک کتاب از جیم پوزویتس، تعقیب منصفانه را توصیف می کند:
این مفهوم تعادل میان شکارچی و شکار را مطرح می کند. این تعادل است که به شکارچیان اجازه می دهد بعضی اوقات موفق شوند، در حالی که حیوانات به طور کلی اجتناب می کنند. "
هنگامی که شکار اینترنت در سال 2005 معرفی شد و به مردم اجازه می داد با استفاده از اسلحه های کنترل شده از راه دور اینترنت را شکار کنند، این شکارچیان به طور گسترده ای به عنوان نقض اصول تعقیب منصفانه مورد انتقاد شدید قرار گرفتند. به عنوان یک نماینده از انجمن ملی تفنگ (NRA) توضیح داد: "NRA همیشه ثابت کرده است که تعقیب منصفانه، در حال حاضر در زمینه با اسلحه گرم یا کمان خود، یک عنصر مهم از سنت شکار است. نشستن روی میز خود را در مقابل کامپیوتر شما با کلیک روی موس، هیچ ارتباطی با شکار ندارد. "
یک باشگاه شکار اعلام می کند که تعقیب عادلانه نباید حیوانات تحت شرایط زیر را شامل شود:
· بیچاره در یک تله، برف عمیق یا آب، یا روی یخ.
· از هر وسیله نقلیه قدرت یا قایق قدرت.
· با "jcklighting" و یا در شب تاریک .
· با استفاده از هر tranquilizers یا سموم.
· در حالی که در داخل محوطه های حصار محوطه ای محافظت می شود.
· با استفاده از هر وسیله نقلیه قدرت یا قایق قدرت برای پرورش و یا حیوانات رانندگی، از جمله استفاده از هواپیما برای فرود در کنار یا برای برقراری ارتباط با شکارچیان و یا هدایت آنها بر روی زمین.
· با استفاده از دستگاه های الکترونیکی برای جذب، قرار دادن و یا دنبال کردن بازی یا هدایت شکارچی به چنین بازی، یا با استفاده از کمان یا فلش که هر دستگاه الکترونیکی متصل است.
