نحوه انتخاب هندل های دوچرخه
تئوری دستگیره
آسایش
هرچه بیشتر روی دسته خود خم شوید ، وزن و فشار بیشتری روی دستان خود وارد خواهید کرد. در دوچرخه های جاده ای این فشار نسبتاً ثابت است زیرا تقریباً مرتباً از نوار خم می شوید. با این وجود ، دوچرخه های جاده دارای دسته افتاده ای هستند که موقعیت های مختلفی را به دستان شما می دهد ، این کمک می کند تا فشار را تسکین دهید.
دوچرخه های کوهستانی با یک نوار به اصطلاح مسطح یا آسانسور مجهز شده اند که فقط یک موقعیت را در اختیار شما قرار می دهد. با این حال ، از آنجا که شما در حالت ایستاده تری قرار گرفته اید و به همان اندازه فشار مداوم روی دستان خود وارد نمی کنید ، این یک موقعیت معمولاً مشکلی ندارد. انتهای نوار را می توان برای تنوع بیشتر به دستان خود اضافه کرد.
اگر در هنگام دوچرخه کوهستان مچ دست یا دست خود را بی حس می کنید ، موقعیت خود را روی دوچرخه خود بررسی کنید.
· اطمینان حاصل کنید که در کابین خلبان زیاد پخش نشده اید. بازوهای شما باید در عرض شانه باشد.
· مطمئن شوید که بیش از حد بر روی فرمان تکیه زده اید. اگر چنین هستید ، ممکن است مجبور شوید ساقه کوتاه تری بدست آورید ، زین خود را به جلو بکشید ، یک میله بلندر خریداری کنید یا ترکیبی از این سه را انجام دهید.
قدرت نفوذ
ارشمیدس یک بار گفت که با یک اهرم به اندازه کافی بزرگ ، می توانید جهان را حرکت دهید. میلگردهای شما اهرم شما در هنگام فرمان است. دسته های دسته دار گسترده تر هستند ، اهرم بیشتری به شما می رسد - یا به همین ترتیب به نظر می رسد. یک اهرم فقط وقتی انجام می شود که شخصی در حال کشیدن یا فشار دادن اهرم باشد ، یک پایه پایدار برای کار دارد. همانطور که میلگردهای خود را گسترده تر می کنید ، بازوهای خود را به بیرون گسترش می دهید و با این کار ، در واقع اهرم خود را از دست می دهید.
در حالت ایده آل ، دست های شما باید در عرض شانه باشد زیرا شما به تکیه گاه های خود تکیه داده اید. می توانید کمی باریک تر یا کمی گسترده تر بروید ، اما مطمئناً بیش از دو مورد نیست ، احتمالاً سه اینچ به هر صورت.
بلند کردن
در دوچرخه جاده ای ، شما درخواست زیادی برای بلند کردن ندارید - امکان بالا بردن چرخ جلو در برابر موانع. بر روی دوچرخه کوهستانی ، آسانسور یکی از سنگ بنای هندلینگ عالی است.
· Road Bike: مرکز شما در دوچرخه جاده کم و تا حدودی رو به جلو است. این بدان معناست که در هنگام صعود از تپه ها ، لازم نیست که نیروی فرمان را به عقب برگردانید. بیشتر جوانب مثبت دست خود را در قسمت بالای فرمان نگه می دارند.
· Mountain Bike: مرکز شما در یک دوچرخه کوهستانی در قسمت عقب قرار گرفته است. این به شما امکان می دهد جلوی دوچرخه خود را بر روی موانع بلند کنید. در دوچرخه های سراشیبی و در حال حاضر به طور فزاینده ای با دوچرخه های سطح کشور ، سواران از نوار بلندر استفاده می کنند. این وزن باعث می شود وزن حتی بیشتر به عقب بازگردد ، و این امکان را فراهم می آورد كه سوار از لاستیک عقب خود خارج شود - در نزولات تند مهم است.
مکانیک دستی
بیشتر دوچرخه های جاده ای از میله باران استفاده می کنند ، در حالی که بیشتر دوچرخه های کوهستانی از میله های مسطح استفاده می کنند. اما در بین انحرافات گسترده وجود دارد. به عنوان مثال ، مسافران می توانند از میله های آسانسور استفاده کنند. دوچرخه سواران از میله های قطره ای استفاده می کنند. تریاتلت ها از هوازی عجیب و غریب اما بسیار مؤثر استفاده می کنند. آنچه انتخاب می کنید بستگی به نوع دوچرخه سواری و نحوه سوار شدن آن دارد.
پس از مشخص کردن نوعی که می خواهید ، در هنگام انتخاب یک نوار ، سه عامل زیر را در نظر بگیرید.
عرض
تابلویی را انتخاب کنید که از نزدیک با عرض شانه های شما مطابقت داشته باشد. روی میله های تخت و الیاف کربن ، با پهنای انتخاب شده گیر می کنید. روی میله های تخت آلومینیومی یا کرومولی می توانید انتهای آن را برای یک باریک تر برش دهید.
استحکام - قدرت
اکنون بیشتر میله ها از جنس آلومینیوم یا فیبر کربن هستند. آنها برای افزایش قدرت و صرفه جویی در وزن ، با شعله های آتش ، ضرب و شتم و قلاب می آیند. "سایر ملاحظات" را در زیر مشاهده کنید.
وزن
فیبر کربن از آلومینیوم سبک تر است و هزینه بیشتری نیز دارد. هر دو ماده برای نوار فرمان عالی هستند. سوال اساسی که باید به آن پاسخ دهید: آیا صرفه جویی در وزن ، هزینه را توجیه می کند؟
ملاحظات دیگر
شعله ور شد
این به این معنی است که میله نسبت به انتهای آن قطر وسیع تری نسبت به وسط خود دارد. عرض دیواره فرمان روی میله های شعله ور تغییر نمی کند. در اصل این یک روش برای اضافه کردن قدرت با افزودن مواد است - یک لوله بزرگتر قوی تر است. همچنین مقداری وزن اضافه می کند.
دستکاری شده
برای صرفه جویی در وزن ، سازندگان با حرکت نوار از قسمت ساقه به سمت چنگال ، دیواره فرمان را نازک تر می کنند. این قدرت در جایی که بیشتر مورد نیاز است ، قدرت می بخشد.
خلال خورده
به خصوص در میله های آسانسور ، که در درجه اول در دوچرخه های سراشیبی استفاده می شوند ، میله ها در حین اصلاح وزن ، مقاومت بیشتری به وجود می آورند. قلاب معمولاً در وسط نوار اتفاق می افتد ، جایی كه ساقه آن را نگه می دارد و در مرحله دوم نیز خم می شود.
انتهای نوار
برای افزودن موقعیت های دستی بیشتر به یک نوار مسطح یا بلندر ، سواران انتهای نوار را اضافه می کنند. این دستگاه ها همچنین برای افزایش اهرم در صعودهایی با کشش ضعیف مناسب هستند. آنها به شما اجازه می دهند تا وزن خود را به عقب برسانید و مرکز ثقل شما مانند قطرات یک نوار قطره پایین بیاید.
